Najbliższe prezentacje:
26, 28, 29 maja, godz. 20.00
Teatr Wiczy, Rynek Staromiejski 1, Toruń
informacje i rezerwacja biletów:
tel. 0501612111
e-mail:mag@wicza.com

Marlena Dietrich, stara i nieszczęśliwa, ostatnie 13 lat swojego życia spędziła w swoim domu w Paryżu. Z dala od fleszy, adoratorów i rodziny zmarła w samotności....
Spektakl jest intymnym portretem gwiazdy, która zapoczątkowała nowy wizerunek kobiety. Kobiety pięknej, niezależnej, lubiącej kochać, będącej upragnionym przedmiotem obu płci, zdystansowanej, namiętnej, zjawiskowej.
To obraz poświęceń dla miłości i piękna, ceny, jaką płaci się za pakt ze sławą.

Spektakl jest monodramem z lalką w wykonaniu Anny Skubik, aktorki na codzień grywającej w Atenach, w Grecji.
Kompozytorem muzyki jest Igor Nowicki - pianista, grywający w wielu formacjach muzycznych.
Autorem i reżyserem spektaklu jest Romulad Wicza Pokojski.
Premiera spektaklu odbyła się 12 grudnia 2007 r.

RECENZJE:
"Złamany kobiecy pazur",Alicja Rubczak, Nowa Siła Krytyczna
www.e-teatr.pl

"Być kobietą", Emilia Adamiszyn
www.kulturalnytorun.pl

"Teatr Wiczy o Marlenie Dietrich", Grzegorz Giedrys
www.gazeta.pl/torun

"Będziesz mnie sobie wstrzykiwać", Józefina Bartyzel
Dziennik Teatralny Toruń
http://www.teatry.art.pl/!fmk/bmsw.htm

MONODRAM, FILM, KSIążKA

To przedsięwzięcie kulturalne, które w 65 rocznicę powstania w getcie warszawskim ma przybliżyć i uhonorować wybitnego polskiego obywatela – Marka Edelmana. Właśnie w kwietniu 2008 roku ukazuje się pierwsza jego biografia, godzinny film dokumentalny o nim (emisja jeszcze w kwietniu w TVN), a w piętnastu polskich miastach wystawiony zostanie monodram oparty o biografię Edelmana.
Autorami tekstów są Witold Bereś i Krzysztof Burnetko (Polityka). Reżyserem (filmu i monodramu): Artur Więcek „Baron”.
Cały projekt honorowym patronatem objęli prezydenci trzech największych polskich miast: Hanna Gronkiewicz-Waltz (Warszawa), Jerzy Kropiwnicki (Łódź) i Jacek Majchrowski (Kraków) oraz minister kultury i dziedzictwa narodowego Bogdan Zdrojewski.

AUTORZY
Witold Bereś i Krzysztof Burnetko. W latach 1982 – 89 redagowali krakowskie podziemne pismo „Promieniści”, w wolnej Polsce pracowali w „Tygodniku Powszechnym”; później Witold Bereś współpracował przez wiele lat z „Gazetą Wyborczą”, a Krzysztof Burnetko jest dzisiaj dziennikarzem tygodnika „Polityka”. Wspólnie napisali kilka książek: począwszy od „Tylko nie o polityce. Rozmów Promienistych” wydanych w paryskiej Kulturze w roku 1988, poprzez historię zmian, które wprowadzał w MSW Krzysztof Kozłowski („Gliniarz z Tygodnika” po wydane w wydawnictwie „Świat Książki” sylwetki ks. Stanisława Musiała („Duchowny niepokorny” i Ryszarda Kapuścińskiego („Kapuściński: Nie ogarniam świata” .
Witold Bereś ponadto jest producentem filmowym, współautorem takich kinowych filmów jak „Anioł w Krakowie” czy „Jegomość Tischner i jego filozofia po góralsku”.

Artur Więcek „Baron”, reżyser i współtwórca kinowych filmów „Anioł w Krakowie”, „Zakochany Anioł”, „Jegomość Tischner i jego filozofia po góralsku”, a także wielu programów telewizyjnych (m.in. „Rozmów na koniec wieku” i filmów dokumentalnych (m.in. „Goralenvolk” , laureat wielu nagród i wyróżnień w festiwalach na całym świecie, w tym nagrody „Za najlepszy debiut – Festiwal Polskich Filmów Fabularnych Gdynia 2002” oraz nagrody publiczności „Złote zęby” na festiwalu w Chicago w 2003 roku.

Teatr Wiczy po raz drugi weźmie udział w Międzynarodowym Święcie Muzyki.
Zapraszamy zespoły, muzyków chętnych do zagrania w Teatrze Wiczy.

Kontakt:
e-mail:mag@wicza.com
tel.0501612111

www.Festiwalu
swietomuzyki.wikidot.com

4, 11, 18, 25 marca, godz. 19.00
AKADEMIA MYŚLI SPOŁECZNEJ

4 marca startuje projekt o nazwie Akademia Myśli Społecznej.
Celem AMS jest włączenie społeczeństwa w tym naukowców, ekspertów, polityków, a także studentów i pozostałych mieszkańców Torunia do dialogu na tematy ważne dla rozwoju i przyszłości gminy Toruń, regionu kujawsko-pomorskiego, Polski.
Akademia ma być miejscem, gdzie każdy będzie mógł wypowiedzieć swoje zdanie i gdzie będzie wysłuchany. Celem AMS jest również zachęcenie społeczeństwa do większego angażowania się w życie społeczne, a tym samym uczestniczenia w demokratycznej społeczności.

Pracownia Zrównoważonego Rozwoju, Stowarzyszenie Wyborcy oraz Fundacja Laboratorium Demokracji zapraszają wszystkich zainteresowanych na spotkania, podczas których będziemy rozpoznawali istniejące problemy społeczne i starali się wypracować najlepszą drogę do ich rozwiązania.

Tematyka spotkań  :
• Rozwój lokalny
• Rozwój regionalny
• Ekologia polityczna
• Społeczeństwo obywatelskie

Szczegółowe informacje znajdą Państwo na stronach www.pzr.org.pl, www.wyborcy.org
Projekt współfinansowany ze środków Urzędu Miasta Torunia.

Projekt Warsztat Emigranci polegał na prezentacji spektaklu Teatru Wiczy „Emigranci” Sławomira Mrożka oraz przeprowadzeniu spotkań po prezentacji.
Celem „Warsztatu Emigranci” było przybliżenie twórczości dramaturgicznej Sławomira Mrożka środowiskom odciętym od sztuki.

W ramach projektu odbyło sie 12 prezentacji od maja do listopada 2007 r.
Miejscowości uczestniczące w projekcie: Radziki Duże, Wełpin, Płazowo, Lipinki, Brąchnówko, Nawra, Grzegorz, Starogród, Żalinowo, Stary Brześć.
Po dokonaniu naboru uczestników zakładano, że ilość widzów będzie – 129 osób.
W projekcie wzięło udział: 145 widzów, 7 instytucji zgłaszających. Instytucjami zgaszającymi były szkoły gimnazjalne, licealne, urzędy gminy, stowarzyszenia kulturalne.
Odbiorcami byli uczniowie gimnazjów, liceów, studenci, Koła Gospodyń Wiejskich, mieszkańcy.
Spektakl prezentowany był na boiskach szkolnych, placach przy remizach strażackich.
We wszystkich miejscowościach odbyły sie prezentacje spektaklu „Emigranci” Teatru Wiczy i spotkania. Rozmowy dotyczyły spektaklu Teatru Wiczy, autora Sławomira Mrożka, problemu emigracji w Polsce i w danej wsi, braku wydarzeń teatralnych na wsi, istoty teatru.
Projekt „Warsztat Emigranci” cieszył sie dużym zainteresowaniem społeczności lokalnych. Zainteresowanie z jakim się spotkaliśmy, rozmowy podczas spotkań, artykuły prasowe, wskazują jednoznacznie, że jest bardzo duże zapotrzebowanie na działania poruszające temat (emigracji) dotykający bezpośrednio danego środowiska. Natomiast niekonwencjonalna forma, jaką proponuje teatr alternatywny o wymowie społecznej, jest odbierana z dużym zaciekawieniem i akceptowana zarówno przez młodzież jak i starszych odbiorców.

„Wiele kwestii pojawiło sie podczas wyjazdów warsztatowych w ramach projektu „Warsztat Emigranci”, jedna z nich szczególnie mocno wybrzmiała po zakończeniu. Uświadomiłem sobie mianowicie, że nie da sie odłączyć emigracji od polskiej, współczesnej rzeczywistości. Obojętnie gdzie skierowałem koła Wiczowozu (samochód, w którym prezentowany jest spektakl „Emigranci” , czasem po nocy błądząc wśród pól, by na koniec trafić na podwórko rolnika, tam AA i XX spotykali Polaków. Ludzi, których rodziny, przyjaciele, znajomi pojechali by zarobić na chleb, życie czy lepsze życie. Wypowiedzi uczestników warsztatu, często bez naprowadzania ich (o ile w kontekście tytułu spektaklu można mówić o naprowadzaniu) wskazywały na „przewietrzone otoczenie”. Egalitarnie młodzież, ludzie w średnim wieku i starsi podjęli decyzję o emigracji. Najczęściej po to by za jakiś czas wrócić „...posiedzę trochę, zarobię i już mnie nie ma”. Trudno jednak, robiąc teatr, nie znać prozy życia, trudno nie wyobrazić sobie jak krętymi ścieżkami ono poprowadzi. Trudno też nie dostrzegać rozdarcia narodu. „Przewietrzone otoczenie” to środowisko, z którego odpłynęły najlepsze siły. Sprawne zarówno fizycznie, jak i intelektualne. W małych społecznościach mocniej to bije w oczy.”
Aktor Radosław Smużny - postać XX w spektaklu „Emigranci” Teatru Wiczy


Projekt "Warsztat Emigranci" zrealizowano w ramach Programu Operacyjnego "Rozwój inicjatyw lokalnych" ogłoszonego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Łukasz Drewniak

Warszawska plotka głosi, że jedynym artystą, którego zmartwił wynik ostatnich wyborów, był Jan Klata.
Jego „Szewcy u bram” są trzy tygodnie po wyborach emocjonalnie spóźnieni

Od kiedy to polski teatr zaczął kaczkami straszyć? Przed każdą komisją zaświadczę, że od samego początku! Pamiętam, była przedwyborcza sobota jesienią dwa lata temu. Siedziałem na premierze spektaklu Michała Borczucha „Wielki człowiek do małych interesów”. Tytuł nie ostrzegł przed grozą tego, co miało nastąpić nazajutrz w wyniku suwerennej decyzji narodu. Gdzieś w połowie przedstawienia w jednej z improwizowanych scen młody, sympatyczny aktor zaczął czytać gazetę z listą zwycięzców kolejnych społecznych plebiscytów. 1997 – AWS, 2001 – SLD. Gdy doszedł do 2005 roku, bez namysłu wypalił – kaczory! Najpierw bardzo się zdenerwowałem, że to zakamuflowana agitacja w ciszy wyborczej. Potem miesiącami zachodziłem w głowę: skąd on to wiedział? No skąd? Od tego dnia przestałem go lubić.

Polubiłem za to Teatr Wiczy. Mały teatr offowy z Torunia, Rydzykowej twierdzy, i jego happeningowo-muzyczną wariację na temat „Cesarza” Kapuścińskiego. Z książki ocalało wprawdzie tylko pojedyncze zdanie, ale i tak najważniejsza była scena, w której za zaklejonymi taśmą samoprzylepną ustami aktora coś się kotłowało, jakby chcąc wydostać się przez knebel. Po jakimś czasie z wywrotowej gęby niepokornego artysty wykluwała się mała, żółta kąpielowa kaczuszka. A potem jeszcze jedna.

Zabawny i przewrotny kaczy womit Teatru Wiczy był złośliwym podsumowaniem pisowsko-elpeerowskiej kampanii przeciwko obscenom w sztuce i, jak wtedy myśleliśmy, o całkiem realnej groźbie powrotu cenzury. W końcu to w tym samym czasie propisowski „Fakt” szczuł władzę i opinię publiczną na Teatr Suka Off (pamiętacie przesławny fotoreportaż „Nazwali to ohydztwo sztuką!”?).(...)


Łukasz Drewniak
Przekrój Nr 47/2007

Cały artykuł na stronie Przekroju:
www.przekroj.pl

Honorowe FLISAKI 2007
za wkład w propagowanie kultury filmowej i promowanie regionu poprzez film otrzymali aktorzy Radosław Smużny i Krystian Wieczyński na Międzynarodowym Festiwalu TofiFest

Medale dla ludzi toruńskiej kultury

Toruńscy artyści, animatorzy kultury, pedagodzy i historycy odebrali odznaki Zasłużony dla Kultury Polskiej, którą Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego przyznaje osobom wyróżniającym się w tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie dóbr kultury.

W gronie nagrodzonych znaleźli się plastycy: prof. Józef Flik z wydziału sztuk pięknych UMK, fotografik Zbigniew Przybysz i Zofia Karpińska, malarka, dyrektor Galerii i Ośrodka Plastycznej Twórczości Dziecka. Odznaczenie trafiło także do Janiny Mazurkiewicz, która przez 40 lat związana była z Muzeum Mikołaja Kopernika i pracowała na rzecz założenia w Toruniu planetarium.

Wśród odznaczonych znaleźli się ludzie sceny: aktorki Teatru Horzycy Anna Magalska-Milczarczyk i Teresa Stępień-Nowicka, szef Teatru Wiczy Romuald Pokojski, Janina Awgulowa - założycielka teatru Zaczarowany Świat, a także obecna dyrektor tej sceny Emilia Betlejewska. Oprócz tego odznakę odebrali: szef klubu Od Nowa i lider bluesowej Tortilli Maurycy Męczekalski, założycielka Studia P Lucyna Sowińska i historyk Tadeusz Zakrzewski, autor książki "450 lat toruńskiego Podgórza 1555-2005".

Źródło: Gazeta Wyborcza Toruń
gg, 29.10.2007 r.

WIDOWISKO PLENEROWE

"FLISAK - LEGENDA TORUŃSKA" to plenerowe show oparte na motywach najsłynniejszej legendy miasta Torunia, którą zna nie tylko rodowity Torunianin.
Legendy, według której zadomowione w mieście żaby (ówczesna plaga toruńskiego grodu) wyprowadził z miasta Flisak  , dzięki swej przepięknej grze na skrzypcach.

Widowisko w swej stylistyce oraz elementach scenografii nawiązuje do średniowiecza.
Muzyka na żywo autorstwa Błażeja Wdowczyka, konsultacja scenogaficzna Małgorzaty i Zbigniewa Mikielewiczów w połączeniu z wyrazistą grą aktorów pod batutą reżyserską Romualda Wicza Pokojskiego to wydarzenie, którego nie
można opuścić!


Widowisko zostało przygotowane w ramach odbywających się w Toruniu Europejskich Dni Dziedzictwa.
8 września, godzina 15.30, przy Ratuszu Staromiejskim w Toruniu.

GAZETA WYBORCZA

Łódź. Autobus z "Emigrantami" na rynku Manufaktury
33-letni Mercedes L 508 D: głośny silnik, skaczące obroty, kilka metrów kw. przestrzeni, a w niej cały dom - łazienka, kuchnia, sypialnia. Tak wygląda scena Teatru Wiczy, która stanęła na rynku Manufaktury. Zagrano tu "Emigrantów" [na zdjęciu] Sławomira Mrożka

«Autobus wzbudzał duże zainteresowanie spacerujących łodzian. Nie wszyscy wiedzieli, po co przyjechał, więc przez okna próbowali zajrzeć do środka. Kto miał kamerę lub aparat przystawiał obiektyw do szyb. Wreszcie drzwi mercedesa otworzyły się z trzaskiem a z środka wyskoczył mężczyzna. - Witam szanownego wujka! - rozpromienił się i zapraszającym gestem wskazał jedną tłoczących się z osób. - O, jest też pani radna. Zapraszam! - kontynuował. W ten sposób Romuald Wicza-Pokojski, lider toruńskiej grupy i reżyser spektaklu skompletował sobie widownię. Weszło 11 osób. Reszta została, by czekać na kolejny spektakl lub obserwować rozwój wydarzeń przez przednią szybę.

Autobus Teatru Wiczy przyjechał do Łodzi na zaproszenie Teatru Nowego, by zamknąć pierwszą edycję Kolorów Lata, spotkań z polskimi scenami alternatywnymi. Grany tu spektakl był na tle pozostałych wyjątkowy: plenerowy i kameralny jednocześnie. Aktorzy zaprosili widzów do intymnego spotkania, które jednocześnie zaistniało wobec szerokiej publiczności. Podobnie jak poruszany problem emigracji zarobkowej, który pośrednio dotyka kilka milionów Polaków, ale w rezultacie zamyka się w osobistym doświadczeniu pojedynczego człowieka.

Tekst Mrożka zabrzmiał bardzo współcześnie i przejmująco, choć nie tylko za sprawą aktualności tematu, niekiedy ironicznie podkreślanej - Smużny nosi koszulkę z napisem "Good boys go to heaven, bad boys go to London", parafrazującym tytuł poradnika psychologicznego Ute Ehrhardt. Największe wrażenie robi odczucie bezpośredniego uczestnictwa w czyimś życiu. Tutaj woda na herbatę gotuje się tak blisko, że można wyciągnąć rękę i zdjąć gwizdek z czajnika. Czuć zapach rozlewanej wódki i opiekanej konserwy. Historia XX i AA przestaje być literaturą, a staje się fizycznie odczuwalną rzeczywistością realnych ludzi. Rzeczywistością, która przygnębia i porusza, ale choć jest na wyciągnięcie ręki, nie można na nią naprawdę wpłynąć.

Spektakl Wiczy obejrzało 33 widzów, pozostałe - wg szacunków organizatorów - ok. 2 tys. Sporą widownię zebrał lwowski Teatr Woskriesinja, także sopocki Poza Tym, czyli grupy uprawiające efektowną sztukę uliczną: ze szczudłami, petardami, ogniem. Cieszy, że prócz przypadkowych widzów zatrzymujących się przy okazji zakupów byli i tacy, którzy czekali na spektakl, zajmowali wcześniej miejsca, wiedzieli na co przyszli. Trzeba pamiętać, że Łódź, w odróżnieniu od dużych polskich miast, nie ma jeszcze silnych przeglądów teatrów ulicznych - organizowany przez Arlekin "TrotuArt" miał dopiero jedną edycję - a zatem i widowni przygotowanej do ich odbioru. Być może właśnie Kolory Lata są początkiem nowej festiwalowej tradycji. Wprawdzie poziom zapraszanych przedstawień nie zawsze rzucał na kolana, to jednak zdarzyły się spektakle cenne i wartościowe, a to najlepiej świadczy o tym, że inicjatywę warto kontynuować.»

"Bad boys go to London"
Monika Wasilewska
Gazeta Wyborcza - Łódź nr 193
20-08-2007


TELEEXPRESS
ww2.tvp.pl
19-08-2007

Teatr Wiczy zrealizował projekt

"ROZWóJ TECHNOLOGICZNY TEATRU WICZY"

Celem zadania było doposażenie zasobów technicznych Teatru.

Projekt zrealizowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu Operacyjnego "Rozwój infrastruktury kultury i szkolnictwa artystycznego".

PREMIERA:
13 SIERPNIA 2006 R.
MIĘDZYNARODOWY FESTIWAL BULWAR SZTUKI
"WRITERS & WAITERS"

Spektakl finansowany ze środów Gminy Miasta Torunia oraz Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko - Pomorskiego.


WRITERS & WAITERS
Jest kontynuacją poszukiwań Teatru Wiczy. Performance, improwizowane działania, stylistyka koncertu i pokazu mody – tak w skrócie można określić widowisko Writers & Waiters.
Dekonstrukcja fabuły
"W kolejnych obrazach opowiadamy o pokorze i poświęceniu dla pracy, pozycji społecznej, rzeczywistości.
Impresyjne obrazy dotyczą nas samych. Emocje, które towarzyszyły nam w drodze od początku istnienia teatru do dziś, przedstawiamy w kolejnych metaforach. Jesteśmy pisarzami i kelnerami. Bliskość tych życiowych postaw, które najlepiej oddaje język angielski, jest przyczynkiem do dyskusji o kondycji młodej sztuki. Writers & Waiters jest naszą próbą odpowiedzi na pytanie: kim jesteśmy? "

Spektakl powstał z okazji piętnastolecia Teatru Wiczy.

Zapraszamy wolontariuszy, praktykantów do współpracy.
Kontakt:
Magdalena Zabłotna
tel.0501612111
e-mail:mag@wicza.com

INSTANT to trzy zdarzenia w jednym czasie i miejscu.

W jednym z toruńskich klubów spotyka się kwiat artystycznej młodzieży. Rozmawiają o swoich rozterkach, marzeniach i beznadziejności sytuacji tu i teraz. Spektakl jest krytyką czasów, w których przyszło żyć żarliwym i młodym.

Autor:
Grzegorz Giedrys
Reżyseria:
Romuald Wicza- Pokojski
Obsada:
Matylda Podfilipska
Ewa Przybojewska
Radosław Smużny
Krystian Wieczyński

Spektakl zrealizowano przy wsparciu finansowym Gminy Miasta Toruń

CESARZ- drum/ performance/ inspiracje.

Impresja na temat władzy. W spektaklu przeplatają się mocne, często radykalne obrazy wraz z komicznymi dialogami. Kilku mężczyzn w średnim wieku pragnie być samurajami dla swojego cesarza. Robią wszystko by móc na ten tytuł zasłużyć.
W spektaklu grana jest muzyka na bębnach- dużych tamtamach.

Reżyseria:
Romuald Wicza- Pokojski
Muzyka:
Błażej Wdowczyk
Obsada:
Romuald Wicza- Pokojski
Radosław Smużny
Krystian Wieczyński
Błażej Wdowczyk

PRZECZYTAJ RECENZJE


Spektakl zrealizowano przy wsparciu finansowym Gminy Miasta Toruń